|
12.02.2010. |
"Midwar szeker – tirchak", "Oddalisz sprawę kłamliwą" (Szemot 23:7)
Uwaga - Tora nie powiedziała "nie kłam", nie powiedziała nawet "zabronione jest kłamać". Tora powiedziała: "oddalisz" – uciekaj, nie przebywaj w jej otoczeniu, unikaj kontaktu ze słowem "kłamstwo" - pisze rabin Boaz Pash.
Nie jest to łatwe, żyjemy bowiem w świecie Olam HaZe (w Tym Świecie), Olam HaSzeker (Świecie Kłamstwa). Jak uczy nas Gemara:
Odnosi się to do ludzi, którzy są uprzywilejowani w tym świecie, ale będą lekko tylko docenieni w przyszłym świecie. Jak było w przypadku Rabina Josefa, syn Rabina Jehoszuy b. Levi, który zachorował I zapadł w trans. Kiedy wyzdrowiał, jego ojciec zapytał go-co, widziałeś? .
-Widziałem świat odwrócony do góry nogami- odpowiedział- Wyższa klasa społeczna była tą niższą, a niższa była tą wyższą.
-Mój synu- zauważył- zobaczyłeś jasny świat, ( w którym ludzie zajmują pozycje, na które zasłużyli).
Będąc przy temacie prawdy i kłamstwa, wspomnieć należy o postaci wielkiego człowieka, poszukującego czystej, niezmąconej prawdy w naszym świecie kłamstw i fałszu.
Oczywiście nie znalazł on tego, czego szukał, i zamknął się ostatecznie, zmęczony I rozczarowany, w przez siebie zbudowanym wiezieniu, w swoim pokoju, na wiele lat. Rabi Menachem Mendel Morgensztern, słynny Rebe z Kocka ( znany jako Kocker Rebe) urodzony w nie-chasydzkiej rodzinie w Goraju (blisko Lublina, miejsce znane jako siedziba słynnych Rabinów, oraz ze względu na innego sławnego Żyda pochowanego w tych stronach- Berka Joselewicza ). Był on studentem Reb Bunima z Przysuchy, I po jego śmierci zainspirował on swoimi naukami wielu Chasydów, głownie tych szukających czystej prawdy. Kocker Rebe stall się bardzo znany jako zjadliwy i pragmatyczny filozof, a nawet bardziej znany jako autor powiedzeń cechujących się ostrym dowcipem. Wydawał się posiadać bardzo niewiele cierpliwości dla fałszywej pobożności i głupoty.
Pewnego razu odwiedził Rabina jeden chasyd i obdarował go podarunkiem- posrebrzanym świecznikiem. Kocker Rebe odesłał go z powrotem krzycząc tak głośno, że chasyd uciekał przerażony. Rebe wyjaśnił później, że posrebrzany świecznik charakteryzuje się dwoma właściwościami, których nie znosi najbardziej: fałszem i arogancją...( zwykły metal pokryty jest srebrem i udaje coś, czym nie jest).
Nauczał on: „podrobić i udawać można wszystko, z wyjątkiem prawdy, ponieważ podrobiona i udawana nie jest więcej prawdą.
Skąd to pochodzi? Nieskończone poszukiwanie prawdy? Może przykład pokaże nam Midrasz:Łaskawość i wierność spotkają się z sobą, ucałują się sprawiedliwość i pokój. (12) Wierność z ziemi wyrośnie, a sprawiedliwość wychyli się z nieba. (Tehilim 85:11-12)
Rabin Simeon powiedział: “Kiedy Najwyższy, niech będzie On błogosławiony, miał zamiar stworzyć pierwszego człowieka anioły podzieliły się na dwie grupy; część z nich powiedziała- ‘Niech będzie utworzony’- druga grupa powiedziała natomiast – ‘Nie pozwól na to by został on stworzony, jak napisane jest: „Łaskawość i wierność spotkają się z sobą, ucałują się sprawiedliwość i pokój.” (Tehilim 85:11). Miłosierdzie powiedziało: ‘Niech będzie on utworzony, ponieważ on właśnie dokona miłosiernych działań’. Prawda powiedziała: ‘Niech nie będzie on utworzony, jako że jest on pełen fałszu. Łaskawość powiedziała: „Niech będzie utworzony, ponieważ obdarzy on świat dobrodziejstwami. Pokój powiedział: ‘Niech nie będzie stworzony, jako że jest on pełen kłótni i wojen. Co zrobił Najświętszy, niech będzie On wychwalony? Wziął on Prawdę i rzucił nią o ziemię. Anioły powiedziały wtedy: ‘Panie Wszechświata, dlaczego przekląłeś Prawdę? Niech Prawda podniesie się z ziemi, jak jest napisane- „Prawda zrodzi się z ziemi”’.
Może to właśnie jest powód, dla którego tak mocno szukamy nieosiągalnej prawdy.
Czy możemy naprawdę tam dotrzeć, tam gdzie możliwe jest trzymać czystą prawdę w swoich rękach? Nie wiem. Jednak prawdopodobnie nie, niestety.
Rabbi Menachem Mendel zwykł nauczać: Tora powiedziała – “Lo teszakru isz baamito”, “nie będziecie kłamać, nie będziecie oszukiwać jeden drugiego” (Wajikra 19:11) – nie możesz oszukać Boga. Nie możesz oszukiwać innych ludzi. Oszukiwać możesz jedynie siebie...
Kocker Rebe powiedział też: nie ma problemu z kłamstwem, które wydaje się być kłamstwem. Nie ma także problemu z prawdą, która zdaje się być prawdą. Problem dotyczy kłamstwa, które udaje prawdę. Naszym zadaniem jest oczyszczać prawdę, przedstawiać ją taką, jaka jest, w niezmienionej formie.
Raw Kuk wyjaśnia, dlaczego Tora wybiera sformułowanie „wyciągnąć, wyrzucić”, kiedy mowa jest o kłamstwie. Mówi on: Natura kłamstwa jest jak rak, im mniej uwagi zwracasz na swoją chorobę, im mniej interesujesz się jej przebiegiem, tym bardziej rozprzestrzenia się zabierając coraz to nowe rejony. Jedynym wyjściem jest ograniczenie jej. Nie istnieje kłamstwo, w którym nie ma choć ziarnka prawdy. Kłamstwo samo w sobie by nie przetrwało. Jedyną drogą unicestwienia kłamstwa jest pozbawienie go elementu prawdy, nie będzie wówczas mogło egzystować pozostawione samo sobie. Tora zaleca więc wyciągnąć i wyrzucić element prawdy z kłamstwa, nie pozwalając mu tym samym rozprzestrzeniać się.
Większość Chasydzkich rabinów, jeśli nie wszyscy, nie zgadza się z determinizmem Kockera. Na przykład, zobaczmy jak Rabi Mendel z Kosowa interpretował ten pasuk. Powiedział: „midwar szeker tirchak”. Tora nie może powiedzieć „ nie kłam!” Ponieważ nie ma ani całkowitej prawdy, ani całkowitego kłamstwa. Pytanie brzmi, jak daleko jesteś od kłamstwa i jak blisko prawdy. Tora nakazuje nam zatem „ postaraj się być tak możliwie blisko prawdy, jak daleko jesteś od kłamstwa”. Dotarcie do prawdy całkowitej jest dla człowieka niemożliwością.
Z pewnością Rabi z Kocka nie zgodziłby się z taką interpretacją. Poszukiwał on czystej prawdy.
„Lo tonu isz et amito” (wajikra 25:17) „nie będziecie wyrządzać krzywdy jeden drugiemu!”. W języku Hebrajskim słowo „amito” oznacza „jego przyjaciel” ( Amit Szelo). Słowo to jednak może mieć inne znaczenie- „jego prawda” (Met Szelo). Kocker wyjaśnia tutaj, ze Tora nakazuje ci nie wyrządzać własnej prawdy.
Miszna mówi: „Rabi Jose powiedział: niech wszystkie twoje czyny będą ze względu, z myślą o Niebie, wszystko co robisz, nawet jeśli zajmujesz się swoimi własnymi potrzebami psychicznymi, działaj z myślą o Niebie, aby zadowalać swojego Stwórcę.” Rabin z Kocka dodał – nawet to, co robisz „leszem szama’im” ( z myślą o Niebie) powinno to być „leszem szma’im”.
Miłego, pełnego szczęścia szabatu.
Rabin Boaz Pash
Tłumaczyła Daniela Malec
Redakcja Jewish.org.pl dziekuje organizacji Shavei Israel za udostępnienie tekstu parszy.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
12.02.2010. |
|
Pierwsze oskarżenie Żydów o krwawe i masowe praktyki zanotowano podobno już w I wieku. Grek Apion utrzymywał, że Żydzi składali krwawe ofiary z ludzi w jerozolimskiej Świątyni. Podejrzenia rzucane ma Żydów en masse - od wykorzystywania krwi chrześcijańskich niemowląt na pesachową macę, przez zatruwanie studni, po składanie ofiar z ludzi, a także bezpośrednie i całkowicie indywidualne zarzuty o brutalne mordy mają długą i ciekawą historię.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
12.02.2010. |
Od września do października 2009r, klasa Ib Liceum Ogólnokształcącego we Wrześni realizowała projekt zainicjowany przez Forum Dialogu Między Narodami z siedzibą w Warszawie. Efektem dwumiesięcznej pracy kilku zespołów uczniowskich było przygotowanie prezentacji multimedialnej pod tytułem Spacer po Wrześni śladami historii.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
12.02.2010. |
|
Wyróżnienie dla Wrześni Wrzesińskie liceum szkołą dialogu
Wrzesińskie Liceum Ogólnokształcące im. Henryka Sienkiewicza jako jedno z 17 szkół w Polsce wzięło udział w programie "Szkoła dialogu", organizowanym przez warszawską fundację "Forum Dialogu Między Narodami". Program realizowany był w naszym mieście w ramach Wrzesińskich Spotkań z Kulturą Żydowską i Muzyką Louisa Lewandowskiego.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
10.02.2010. |
|
Na tej stronie jest pokazane jak wykonać chałkę 5-splotową, krok po kroku.
http://www.youtube.com/watch?v=WQxCx52vTKU
|
|
|
10.02.2010. |
|
Chałka według tego przepisu jest puszysta i maślana. Łatwo się ją zagniata i formuje.
Na obrazkach przedstawiłam łatwy sposób zaplatania chałki z 6 części.
Można ją piec w formie lub bez niej, bezpośrednio na blasze wyłożonej papierem do pieczenia.
Chałka
2 sztuki
30 g świeżych drożdży
400 ml ciepłej wody
90 g cukru
1 łyżka soli
850 g + 150 g mąki
3 jajka, lekko roztrzepane
100 g masła roztopionego w garnuszku i ostudzonego
Do posmarowania: 1 jajko + 1 łyżeczka wody
Do posypania: mak lub sezam
Przygotowanie:
Drożdże umieścić w misce, zalać ciepłą wodą i wymieszać. Kiedy się rozpuszczą, dodać 850 g mąki, cukier, sól. Cały czas mieszając dodawać następnie jajka i masło. Dobrze wyrobić ciasto i powoli dodawać kolejne 150 g mąki - czasem należy jej dać mniej, innym razem więcej. Wszystko zależy od tego, jakiej konsystencji jest ciasto - powinno być dosyć luźne i elastyczne, ale niezbyt klejące. Nie może też być zbite.
Kiedy ciasto zacznie odstawać od ścianek miski, wyjąć je na blat i wyrabiać kolejne 5-10 minut. Uformować kulę, lekko spryskać ją olejem i włożyć do miski na 2 godziny. W tym czasie należy ciasto 2 razy odgazować wbijając w nie pięść.
Po wyrośnięciu ciasto podzielić na 2 części.
Każdą część podzielić na 4 lub 6 części. Z części uformować wałki i zapleść z nich chałki.
Chałki przełożyć do foremek wysmarowanych oliwą. Przykryć folią i odstawić do wyrośnięcia na 30-40 minut.
Kiedy wyrosną, posmarować jajkiem wymieszanym z wodą. Można posypać makiem lub sezamem.
Piekarnik nagrzać do 180 st C.
Wstawić chałki i piec ok. 30-40 minut, w miarę potrzeby przykrywając podczas pieczenia folią aluminiową.
krok po kroku wykonanie chałki 6-splotowej:
http://www.youtube.com/watch?v=22p3wIHLupc
|
|
|
07.02.2010. |
W każdym z polskich miast odnaleźć można miejsca, które w czasach okupacji nazistowskiej były świadkami śmierci i męczeństwa Żydów. Poznań nie stanowi tu wyjątku. Niestety w przypadku Poznania w miarę upływu czasu, miejsca takie ulegają zatarciu w pamięci mieszkańców miasta. Tylko dwa obiekty są wyraźnie oznaczone. Jest nim pomnik przy ulicy Królowej Jadwigi upamiętniający obóz dla Żydów na Stadionie Miejskim. Drugim takim miejscem jest tablica na budynku dawnej Synagogi Nowej.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
07.02.2010. |
Mieszkał kiedyś w sztetlu człowiek, który oplotkowywał rabina. Pewnego dnia poczuł wyrzuty sumienia, poszedł do rabina i poprosił go o przebaczenie za rozsiewanie plotek o nim. Rabin nakazał mu wziąć kilka poduszek wypełnionych pierzem, zanieść je na wzgórze, przeciąć je i wypuścić pierze na wiatr. Człowiek ten poszedł więc na wzgórze, zabierając ze sobą poduszki, poprzecinał je i wypuścił z nich pierze, które natychmiast porwał wiatr....
|
|
Czytaj całość
|
|
|
06.02.2010. |
|
Pan Włodek dozorca stał na mrozie i paląc papierosa wpatrywał się w ścianę. W ręku szufla, dookoła na wpół odśnieżony chodnik. Widząc, że wychodzę machnął ręką i zawołał: „Chodź pan, może pan coś poradzisz?”. Zwrócił wzrok do ściany, czekając aż podejdę. „No i powiedz pan, co ja mam z tym zrobić? No żeby ich …” (tu wymienił kilka nieprzyjemnych życzeń, z których życzenie śmierci wydawało się najłagodniejszą formą zadośćuczynienia za kłopot, który mu sprawili).
|
|
Czytaj całość
|
|
|
05.02.2010. |
|
|
Parsza Jitro
(Bereszit/WyjPcia 18:1 - 20:26)
Parsza Jitro koncentruje się na ustanowieniu przymierza pomiędzy Bogiem a narodem żydowskim. Mniej niż trzy miesiące po opuszczeniu Egiptu, Izraelici wkroczyli na Synaj. Rozbijają tu obóz, a Mosze - zgodnie z nakazem Boga - wspina się na górę. Bóg zakazuje Izraelitom wchodzić na zbocza góry, a nawet jej dotykać, nakazuje by oczyścili swoje ubrania. Wszyscy mają przygotować się duchowo i fizycznie na objawienie, gdyż wszyscy staną się stroną przymierza.
Bóg nie mówi, dlaczego to oni zostali wybrani. Wedle midrasza Bóg wybrał Izraelitów dopiero po tym, jak inne narody odmówiły przyjęcia przymierza niechętne, by przyjąć na siebie odpowiedzialność w nim zawartą. Midrasz wskazuje jasno - przymierze oznacza odpowiedzialność. Jest to podkreślone także w dziesięciu przykazaniach - oddawanie Bogu czci, choć niezmiernie ważne, samo w sobie nie wystarcza. Od Izraelitów, od nas wszystkich, jako objętych przymierzem, oczekuje się szacunku: dla siebie, dla innych istot ludzkich i ich własności oraz dla samej ziemi. Okazujemy ten szacunek poprzez nasze działania: odpoczynek w czasie szabatu, który obejmuje także wszystkich mieszkańców domu, poprzez stosunek do rodziców, powstrzymywanie się od zabijania, kradzieży, zabronionych relacji seksualnych. A także przez to, że nie pozwalamy, by kierowała nami zazdrość. I przez powstrzymywanie się przed dawaniem fałszywego świadectwa przeciwko innym ludziom.
Pierwsze z dziesięciorga przykazań koncentrują się na naturze prawdziwego kultu, ostatnich sześć zaś na naszych zobowiązaniach w stosunku do innych. Poprzedza je nakaz honorowania szabatu - przykazanie, które skupia się na wszystkich naszych obowiązkach. Wśród nich znajduje się nakaz odpoczynku - powstrzymania się od pracy i tym samym poszanowania własnych psychicznych i fizycznych potrzeb. Być może to przykazanie poprzedza ostatnich sześć po to, abyśmy pamiętali, że aby szanować innych, musimy najpierw szanować siebie.
Ellen Umansky
tłum. BK
Haftara Jitro
(Jeszaja/Izajasza 6:1-7:6; 9:5-6)
Trzema największymi wydarzeniami/nowinami dla ludu żydowskiego są: stworzenie, objawienie i wybawienie. Na pamiątkę stworzenia świętuje się Szabat, wybawienia - Pesach. Ze wszystkich tych trzech wydarzeń, objawienie jest najtrudniejsze - zarówno do pojęcia, jak i do wytłumaczenia. Nawet święto Szawuot, upamiętniające objawienie, jest słabo znane i celebrowane. Co więcej, sama idea objawienia jest o wiele bardziej tajemnicza i niepojęta dla współczesnego człowieka niż stworzenie czy zbawienie. Cóż to oznacza, iż Bóg sam się ukazał? W Księdze Wyjścia i ponownie w Księdze Powtórzonego Prawa oznacza to, iż Bóg objawił swoje prawa pośród błysków i światła, ognia i w chmurach dymu. Mosze pragnie zobaczyć chwalebne oblicze Boga, ale odmawia mu się tego zaszczytu. Izajasz jednak widzi Boga w swoich wizjach. Bóg ukazuje się Izajaszowi stojąc na tronie otoczonym przez skrzydlate anioły. Jakkolwiek różnymi wydawałyby się te dwa objawienia - ukazane w Exodusie i przekazane przez Izajasza - w tradycji są ze sobą łączone.
Dla Gaona z Wilna Tora jest bezpośrednim przekazem myśli Boga i jako taka jest jego najbardziej osobistym objawieniem. Gaon z Wilna twierdzi, że dla nas Tora jest takim samym odzwierciedleniem Boga, jakim dla Izajasza był Byt, który mu się ukazał. Obu objawieniom towarzyszy groza i nakaz świętości. Jeżeli dzieło stworzenia jest świadectwem władzy Boga nad światem, a zbawienie jest świadectwem Boskiej ingerencji w historię ludzi, objawienie jest świadectwem Boskiego pragnienia kontaktu. Pokazuje, iż Bóg zwraca się do nas, objawiając się w różnorakie sposoby, z których każdy kończy się wezwaniem do działania. Być związanym, mieć kontakt z Bogiem, oznacza być partnerem w Boskiej nadziei dla świata. Objawienie jest tym, co czyni z nas naród kapłanów i ludzi świętych.
Steve Greenberg
tłum. DM
|
|
|
|
05.02.2010. |
Czytamy w tym tygodniu Paraszat Jitro. W tekście Tory możemy odnaleźć opis tego, w jaki sposób została ona przekazana naszym przodkom. Sam tytuł powinien wzbudzić naszą ciekawość. Parsza opisuje, jak B-g "zszedł", że tak się wyrażę, nad górę Synaj i przemówił do całego żydowskiego narodu.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
31.01.2010. |
|
Sobotni Szabat (30 stycznia) był wyjątkowy nie tylko ze względu na zbieżność ze świętem Tu B'Szwat, ale również na gości, z którymi mieliśmy zaszczyt świętować przy jednym stole, zastawionym potrawami uwzględniającymi menu na Nowy Rok Drzew. Seder odbył się ściśle według tradycji, a więc z owocami, czterema kielichami wina i błogosławieństwami.
|
|
Czytaj całość
|
| |
|
|
29.01.2010. |
|
Szabat Shirah, choć jest jednym ze specjalnych Szabatów, jednak nie ma wymogu dodatkowego czytania porcji Tory, jak to jest w przypadku innych specjalnych Szabatów.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
29.01.2010. |
|
(Exodus 13:17-17:16)
Tora opowiada nam o tym, jak Izraelici dotarli do Mary:
"Mojżesz polecił Izraelitom wyruszyć od Morza Czerwonego, i szli w kierunku pustyni Szur. Szli trzy dni przez pustynię, a nie znaleźli wody. I przybyli potem do miejscowości Mara, i nie mogli pić wód, gdyż były gorzkie; przeto nadano temu miejscu nazwę Mara. Szemrał lud przeciw Mojżeszowi i mówił: Cóż będziemy pili? Mojżesz wołał do Pana, a Pan wskazał mu drewno. Wrzucił on je do wody, i stały się wody słodkie. Tam Pan ustanowił dla niego prawa i rozporządzenia i tam go doświadczał.” (Szemot, 15: 22-25)
|
|
Czytaj całość
|
|
|
27.01.2010. |
|
Z ogromną przyjemnością zapraszamy Państwa do wysłuchania wykładów organizowanych przez warszawską Fundację im. Prof. Mojżesza Schorra. Dotychczas jedynie mieszkańcy Warszawy mieli okazję korzystać z wiedzy wykładowców zapraszanych przez Fundację. Teraz, dzięki uprzejmości Fundacji, mamy możliwość udostępnienia wszystkim Państwu nagrań z tych wykładów.
(za FŻP)
http://www.fzp.net.pl/wyklady.html
|
|
|
27.01.2010. |
27 stycznia przypada 65. rocznica wyzwolenia obozu Auschwitz-Birkenau przez żołnierzy 100. Lwowskiej Dywizji Piechoty 60. Armii I Frontu Ukraińskiego. "Ponieważ coraz częściej zdarza się, że ludzie nie wiedzą nawet czym było Auschwitz, pamiętanie o takich rocznicach jest fundamentalnie ważne" - powiedział PAP Piotr Kadlcik, przewodniczący Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w RP i warszawskiej Gminy Wyznaniowej Żydowskiej.
|
|
Czytaj całość
|
|
|
26.01.2010. |
|
Składniki na cymes
składniki na knedelki
1,5 kg ukośnie pokrojonej marchewki
18 suszonych
śliwek
szklanka rosołu
2-3 łyżki brązowego
cukru
1,5 szklanki mąki macowej
1i1/2 szklanki
wody
2 roztrzepane jajka
50g
margaryny
sól, pieprz do smaku
Łyżka miodu
Sól i sok cytrynowy do smaku
Przygotowanie cymesu
Śliwki moczyć godzinę w letniej wodzie. W płaskim szerokim rondlu roztopić
cukier aż do uzyskania jasnego karmelu. Na gorący karmel wyłożyć margarynę i
starannie wymieszać. Dodać wodę, marchewkę pokrojoną , miód i wymieszać,
gotować pod przykryciem na małym ogniu 20 min.Dodać sól, odsączone śliwki,
knedelki i gotować ok. 15 minut, po czym skropić sokiem cytrynowym i gotować
jeszcze na małym ogniu ok. 10 min. Pozostawić potrawę pod przykryciem na pół
godziny aby smaki wymieszały się.
Przygotowanie knedelków:
Do miski wlać szklankę rosołu, wsypać mąkę i starannie mieszając dodawać
pozostałe składniki. W razie potrzeby dosypać nieco mąki macowej, aby masa była
jednolita i gęstawa. Formować naoliwionymi dłońmi małe kuleczki. Takie knedelki
można również stosować do rosołu lub innych zup.
|
|
|
26.01.2010. |
|
Składniki:200g migdałów200g orzechów laskowych200g mieszanych orzechów/np. włoskie, nerkowce/50g opłukanych i osuszonych rodzynek, 50 g posiekanych suszonych moreli12 łyżek cukru3 jajka11 łyżek mąki pszennej przesianej z 1,5 łyżeczki proszku do pieczenia3 łyżki brandyPapier do pieczeniaPrzygotowanie:Orzechy laskowe i migdały w całości a inne orzechy pokruszone – uprażyć na teflonowej patelni bez tłuszczu, wsypać do miski, dodać rodzynki, morele ,cukier, mąkę, jajka i brandy, wymieszać do uzyskania jednolitej gęstej masy. Piekarnik nagrzać do 180’C. Dwie formy keksowe wyłożyć papierem do pieczenia, przełożyć ciasto, wyrównać i piec ok. 1,2 – 1,5 godz., uważając aby nie przypiekło się.Z jeszcze gorącego ciasta zdejmujemy papier i odstawiamy na ok. 12 godzin, przykrywając ręczniczkiem po ostygnięciu.
|
|
|
26.01.2010. |
|
Składniki
6 dużych filetów z piersi kury
6 suszonych śliwek bez pestek
12 suszonych moreli, łyżka suszonej żurawiny
12 mrożonych małych marchewek
2 łyżki soku z cytryny
4 łyżki mąki przemieszanej z płaską łyżeczką mielonej ostrej papryki
5 łyżek oliwy do smażenia
Sól, pieprz do smaku
Składniki na sos:
2 duże kwaśne jabłka
2 łyżki soku z pomarańczy, 1 łyżka soku z cytryny
1 średnia posiekana cebula
1 łyżeczka cukru
1 rosołowa kostka
2 szklanki wody
Przygotowanie:
Filety wymoczyć, osuszyć, oddzielić „polędwiczki” (nie będą potrzebne w tym przepisie), rozbić tłuczkiem, oprószyć nieco solą, pieprzem i skropić niewielką ilością soku z cytryny. Rozłożyć filety na blacie i na każdym kolejno układamy po dwie śliwki nadziane kawałkami marchewek, a pomiędzy nimi po 1-moreli wypełnionej żurawiną. Zrolować, zabezpieczyć nicią bawełnianą, oprószyć mąką wymieszaną z papryką, obsmażyć równomiernie na dobrze rozgrzanej oliwie, wyłożyć na papierowy ręcznik. Na tej samej patelni – dodając nieco oliwy w razie potrzeby – rumienimy cebulkę, dodajemy starte jabłka, cytrynę i cukier, dusimy kilka minut, po czym podlewamy kostką rozpuszczoną w ciepłej wodzie, doprowadzamy do wrzenia i delikatnie wkładamy roladki. Dusimy na małym ogniu pod przykryciem ok. 15 min, po czym roladki przekładamy do innego, nagrzanego naczynia aby nie wystygły, a powstały sos, wraz z pozostałymi marchewkami należy „odparować” aby zgęstniał, dodając pod koniec sok z pomarańczy, w razie potrzeby doprawiamy do smaku. Serwujemy polane jabłkowym sosem roladki z ryżem „curry” .
|
|
|