W tym samym
tygodniu prowadziłem modlitwy szabatowe i naukę dla około tysiąca Żydów i byłem
Świętym Mikołajem w lokalnym domu towarowym.
Gdy miałem
20 lat, byłem w Anglii na pierwszym roku studiów. Podczas przerwy w zajęciach w
czasie dwóch ostatnich tygodni grudnia, pojechałem do Maroka, gdzie nastąpiło
coś, co zmieniło moje życie.
Czyli może Bóg zna wszystkie możliwości tak, jak szachowy supermistrz
wszystkie możliwe warianty gry, ale wybór wariantu jest właśnie domeną
wolnej woli człowieka?
Fabuła
nareszcie dochodzi do szczęśliwego zakończenia. Widzimy braci ponownie
połączonych z Josefem. Wreszcie zapanowała harmonia w plemieniu Izraelitów.
Osiedlili się w Egipcie, jako rodzina, ciesząc się szczęściem, jednością i
pokojem. Mam tylko jedno pytanie – czy rzeczywiście byli zadowoleni? Czy ten
nowy stan rzeczy faktycznie cieszył braci? Josef jako wielki premier Egiptu,
wraz z jego rodziną, którzy również mają być dobrze traktowani, bo przecież są
oni pod opieką Josefa. Przychodzą do Josefa po żywność, schronienie; de facto
to on jest ich liderem. Czy żyli w pokoju?
W Izraelu mieszka ponad 160 tys. chrześcijan, a państwo żydowskie jest
jedynym krajem na Bliskim Wschodzie, w którym ich liczba systematycznie
wzrasta. Latem tego roku narodziła się idea partii chrześcijan izraelskich
"Synowie Przymierza", która ma sporą szansę na wyborczy sukces. Do
wyborów jeszcze daleko (odbyły się w styczniu tego roku), ale politycy z
istniejących partii arabskich w Izraelu (komuniści, islamiści, arabscy
nacjonaliści etc.) nazwali już inicjatorów nowej partii
Rozwarte bramy starych, aż wielowiecznych kamienic, ukazywały –
zapraszały w swe głębie późnojesienną wielobarwnością kwiecia udekorowanych
ogrodów i ogródków: tych trattorii, kawiarni, kawiarenek, herbaciarni, piwiarni
– stłoczonych ciasno jedna obok drugiej – aż dziw, że ich tu tyle, na
jednej uliczce! I te nazwy – któż to? Któż? Chyba jakiś poeta je obmyślał –
wymyślił…
Cafe Ławka? Girasole –
trattoria, pijalnia Liberum Veto?! Szpilka!!! Cafe Bordo, Czekolada Cafe???
Chimera…; Ko – Moda, Fajansownia, Stary Młynek, Vinoteka, Bohema!!!... ufff…
parę dni by trzeba, by wszystkie odwiedzić
Madonna
pije wino z Kanny, Paris Hilton zamawia koszerne steki, Bono je sushi
certyfikowane przez rabinów, Donald Trump umawia się na biznesowe lunche
w jednej z koszernych restauracji na Manhatanie, Steven Spielberg, Kate
Moss, Sasha Baron Cohen (Borat, Bruno), a wszyscy bawią się przy
melodiach Sarit Hadad, Eyala Golana i genialnego Matisyahu. Jednym z
prekursorów powrotu do tradycji przodków był Kirk Douglas, który prawie
20 lat temu, jako jeden z pierwszych celebrytów zrewidował swoje
podejście do jedzenia. Również Paul Newman przestrzegał koszerności.
Newman posunął się nawet dalej i stworzył firmę produkującą koszerne
wyroby spożywcze.
Dawid
Wildstein w artykule na Forum Żydów Polskich pod tytułem “Czy Krytyka Polityczna nie lubi 'żydków' i 'murzynów'?”,
którego pełen fałszywej troski lead to “Jestem głęboko przekonany, że - przy
odrobinie dobrej woli - lewica jest w stanie wyzwolić się z okowów rasizmu i
sprowadzania poglądów politycznych do spraw k...rwi.” kolejny raz wraca do
jednego z ulubionych leitmotivów swojej publicystyki. Jest nim “Żyd” który jest
ponoć przez współczesną lewicę traktowany tylko jako bezosobowa figura “Innego”
- mający być Innym niemym i posłusznym.
Wydawałoby się, że sprawa z Forbesem jest zakończona.
Czasopismo opublikowało sążniste sprostowanie (chyba bez precedensu w ostatnich
czasach), przeprosiło i już. Tymczasem niezwłocznie (początkowo na niszowych
portalach) zaczęły pojawiać się w Internecie artykuły o "drugim dnie
" całej sprawy. O rozmowach i naciskach środowisk żydowskich (w tym mojej
skromnej osoby) na koncern Ringer Axel Springer, o szantażach i wymuszeniach,
które doprowadziły redakcję do sprostowania i przeprosin. Było niszowo i
złośliwie-zabawnie.
Pod koniec listopada wraz z młodzieżą z protestanckiego kościoła Effata i pastorem Mariuszem Sanderem porzadkowalismy stary cmentarz żydowski w Rogoznie. Cmentarz był bardzo zaniedbany. Wykonaliśmy ogromną ciężką pracę ale rezultaty są bardzo zadawalające.
Na zakończenie prac, Małgosia Imas przygotowała dla uczestników akcji wspaniały poczęstunek, za co Jej wszyscy dziekujemy :)
Książka
Anny Dobrowolskiej jest zainspirowana filmem dokumentalnym „Portrecista”,
którego bohaterem był polski fotograf, więzień obozu koncentracyjnego w
Oświęcimiu Brzezince, zmarły w ubr. Wilhelm Brasse.
W będącym uzupełnieniem filmu bogato ilustrowanym zdjęciami Brasse albumie
zamieszczono relacje fotografa przedstawiającą koszmar życia obozowego i pracy,
którą musiał wykonywać w Auschwitz.
2
grudnia w kinie Rialto w Poznaniu odbędzie się premiera poruszającego albumu
"Fotograf z Auschwitz". Towarzyszyć jej będzie prezentacja filmu o
więźniu, który na polecenie Niemców wykonywał zdjęcia w obozie. Zapraszamy
czytelników do rezerwowania miejsc na premierze. Książka Anny Dobrowolskiej
jest zainspirowana filmem dokumentalnym „Portrecista”, którego bohaterem był
polski fotograf, więzień obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu Brzezince, zmarły
w ubr. Wilhelm Brasse.
Chanuka to święto upamiętnienia zwycięstwa Machabeuszy nad
Grekami i ponownego uświęcenia Świątyni. Trwa osiem dni, a zaczyna się 25 dnia
miesiąca Kislew Nazwa "chanuka" została nadana dla
upamiętnienia faktu, że żydowscy wojownicy odpoczęli - hebr. "chanu"
- zakończywszy walkę . Miało to miejsce w dniu 25 miesiąca Kislew - zaś
zapisaną hebrajskimi literami cyfrę 25, można odczytać jako "ka".
Historia Chanuki rozpoczyna się w czasach rządów Aleksandra Wielkiego.
Aleksander podbił Syrię, Egipt i Palestynę. Zezwolił jednak aby ludzie
zamieszkujący tereny przez niego podbite kultywowali swoje zwyczaje religijne i
zachowali pewien stopień autonomii. Pod tymi, dość łagodnymi, rządami, wielu
Żydów przyjęło kulturę helleńską i jej język, zwyczaje i ubiory.
Judea pod okupacją grecką (II wiek p.n.e.). Antioch IV
Epifanes Dionizos - władca z dynastii Seleucydów - stara się zhellenizować
Żydów: Zwoje Tory, które znaleziono, darto i palono. Werdykt królewski odbierał
życie temu, u kogo znaleziono Torę, lub gdy ktoś postępował zgodnie z nakazami
Prawa. Tak z miesiąca na miesiąc stosowano przemoc przeciw Izraelowi (...)
Wówczas z mocy królewskiego dekretu wymordowano kobiety, które obrzezały swoje
dzieci.(...)
W artykule autorstwa red. Wojciecha Surmacza, przygotowanym
we współpracy z Nissanem Tzur, pod tytułem: „Kadisz za milion dolarów” i
opublikowanym w sierpniu 2013 r. w czasopiśmie FORBES (nr 9/2013) oraz na
portalu www.forbes.pl, podano Czytelnikom następujące nieprawdziwe lub nieścisłe
informacje, wymagające sprostowania
W związku z
publikacją w miesięczniku „Forbes” (9/2013) artykułów pt. „Kim są nasi
przywódcy?”, „Żydowskie oskarżenie” oraz „Kadisz za milion dolarów”, redakcja
„Forbes” oświadcza jak poniżej