Komentarz Pawła Jędrzejewskiego/którego znamy z Jesziwy Pardes/ na facebookowym Forum Żydów Polskich , gdzie wywiązała się dyskusja na temat odpowiedzialności Boga za zło na Ziemi.....

A oto komentarz:

Uczniowie Zespołu Szkół Ekonomicznych w Poznaniu, z którymi na codzień współpracuje gmina, a ktorzy mieli możliwość obejrzenia filmu  zrealizowanego na podstawie książki autorstwa Felicji Bryn, nadesłali recenzję, również w j.angielskim. Zachęcamy do zapoznania się z treścią:

"Nigdy nie zapomnij kłamać” – takie słowa usłyszała mała, pięcioletnia dziewczynka od ojca opuszczając getto, to również tytuł filmu, który mieliśmy okazję oglądać 6 listopada. Gościliśmy w szkole Panią Alicję Kobus, Przewodniczącą Filii Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Poznaniu, która przywiozła nam film opowiadający losy Felicji Bryn, uratowanej z piekła Holokaustu przez małżeństwo gospodarzy z Wielkopolski. Obraz jest dokumentem opartym na książce pod tym samym tytułem, w którym dorosła już kobieta opowiada o swoim życiu, o podarowanej wolności i trudach zmagania się z przeszłością.

Szanowni Państwo,

Szemot

Wj 1,1 – 6,1

Szemot, to znaczy imiona, bo od imion zaczyna się Księga Wyjścia. Wyliczeni są ci, którzy przyszli z Jakubem do Egiptu. Tym razem imion jest mniej – wyliczeni są tylko przywódcy klanów, imiona członków klanu zostały pominięte. To ważna zmiana – tuż potem, w Wj  faraon używa określenia „lud dzieci (synów) Izraela” (Wj 1,9), a do tej pory mowa było o „dzieciach Izraela”. Zgodnie z Bożą obietnicą powstaje lud  – Księga Wyjścia przemawia tu słowami z Księgi Rodzaju – na początku Stworzenia i po potopie – o rozmnażaniu się i zaludnianiu ziemi. Lud dzieci Izraela staje się na tyle liczny, że faraon czuje się zagrożony i podejmuje środki zaradcze. W jego słowach pobrzmiewają nutki, które niestety są aż za dobrze rozpoznawalne i dzisiaj.

Powstanie w getcie warszawskim było jednym z najważniejszych i jednym z najbardziej dramatycznych wydarzeń II wojny światowej. O wydarzeniu tym powstało już wiele książek, napisano setek artykułów zrealizowano kilka pasjonujących filmów. Tym niemniej monografia Mosze Arensa - jednego z najwybitniejszych izraelskich polityków drugiej połowy II wieku - zasługuje na szczególną uwagę

Debata o dopuszczalnych zasadach uboju rytualnego jest konieczna. Nie mogę się jednak zgodzić na posługiwanie się w niej haniebnymi antysemickimi argumentami, nie mogę się zgodzić na bezpodstawne zniewagi i oszczerstwa rzucane rzekomo w obronie zwierząt. Czy rzecznicy praw zwierząt rzeczywiście potrzebują takiego poparcia? – pisze Paula Sawicka.