Społeczność żydowska w Polsce, zaniepokojona kierunkiem publicznej debaty o uboju rytualnym, pragnie zaapelować do wszystkich uczestników tej dyskusji o rzetelne i pozbawione uprzedzeń przedstawianie tej niezmiernie ważnej i delikatnej sprawy.

Nie zgadzamy się na nazywanie szechity (uboju rytualnego zwierząt zgodnie z prawem żydowskim) metodą gorszą lub skazującą zwierzę na większe cierpienie niż to, zadawane w przypadku uboju nierytualnego. Celem szechity jest zabicie zwierzęcia w sposób możliwie najszybszy i sprawiający jak najmniej bólu. Nie jest takim ogłuszanie zwierzęcia przed ubojem.

Judaizm kładzie olbrzymi nacisk na odpowiednie traktowanie zwierząt. Niepotrzebne okrucieństwo wobec zwierząt jest ściśle zabronione, a w wielu przypadkach zwierzętom przypisuje się taki sam stopień wrażliwości, co ludziom. 

Tora nie stwierdza jednoznacznie czy zwierzęta są w stanie doświadczać fizycznego lub psychicznego bólu, tak jak ludzie. Judaizm jednak zawsze widział związek pomiędzy tym w jaki sposób jednostka traktuje zwierzęta, a w jaki istoty ludzkie.  Osoba okazująca okrucieństwo wobec bezbronnego zwierzęcia będzie bez cienia wątpliwości okrutna wobec bezbronnych ludzi. Osoba troszcząca się o los najmniejszych istot natomiast, niewątpliwie zaopiekuje się bliźnim.

Kiedy czytam tekst Jana Hartmana "Żyd Żydowi Polakiem" i obserwuję łatwość, z jaką autor posługuje się słowem Żyd, zapala mi się czerwone światełko. Retoryką wpisuje się on bowiem nieco w język osób i środowisk, delikatnie nazywając, do nas i naszego środowiska uprzedzonych. Nawiązanie do tego Wojewódzkiego wskazuje na satyryczny charakter tego tekstu. Mi jednak jakoś do śmiechu nie jest...

Jak jestem głodny, to jem, jak chce mi się pić, to piję, a jak jest ciemno, to zapalam światło. A jak nie ma światła? To radzę sobie po ciemku. Bo można żyć bez światła. 25 dnia miesiąca Kislew rozpoczyna się Chanuka, Święto świateł, czy też Święto światła. Dzień w którym wydarzył się cud. Jaki to cud? Oliwa z jednego dzbana oliwy, która powinna palić się przez jeden dzień, paliła się przez osiem dni. Jak obchodzimy to Święto? Palimy świeczki: w oknach, na podwórkach i w różnych, innych, widocznych miejscach. To stanowi esencję Chanuki. Spróbujmy bliżej przypatrzyć się różnym stronom i aspektom tego Święta. Zacznijmy od czasu.

autorstwa Jakuba Skrzypczaka, znanego nam z wczesniejszych publikacji. Zachêcam Pañstwa do przeciekawej lektury pisanej lekkim , acz arcyciekawym piórem :)

"Opowiesc Wigilijna", "Opowiesc Chanukowa"... Trudno to wsadzic do jednego worka. A jednak istnieja. Nie tyle charakter tych (przeciez zupelnie róznych) swiat sklania do refleksji i snucia dziejb pradawnych, co zaczarowanie czasu. Gdy plona choinkowe swieczuszki, gdy plona chanukowe "lichtelech" a za oknami pada snieg, historie snuja siê same. Opowiem dwie. Dla równowagi: feministyczna i heroiczna. Co ma wspólnego Chanuka z feminizmem? To ze "Kopernik byla kobieta, wiemy juz od Juliusza Machulskiego. Ale, czy Juda Makabi byl kobieta?  Jak polaczyc militarne zwyciêstwo walecznych synów kaplana Matatiasza z feminizmem?

Aby dowiedziec sie wiêcej, proszê "kliknac" link:

Przeczytaj opowiesc Jakuba Skrzypczaka

Zawieszenie broni między Izraelem a Hamasem zostało uzgodnione. Porozumienie weszło w życie w środę o godz. 20 czasu polskiego.  Rakiety co prawda nadal lecą na Izrael, ale Premier Netanjahu powiedział, że Izrael "da szansę pokojowi".

- Podczas operacji wojskowej w Strefie Gazy Izrael osiągnął wszystkie cele - powiedział w środę wieczorem,  na konferencji prasowej  poświęconej rozejmowi z Hamasem, minister obrony Izraela Ehud Barak.

Wajece, Rdz 28,10 – 32,3

Wajece – „i opuścił” Jakub Beer Szewę, udając się do Haranu. Opuścił dom rodzinny, udając się, by założyć swój dom. Ale ta podróż jest czymś więcej – podobnie jak ongiś droga Abrahama. U początku swej drogi śni sen o drabinie, której szczyt sięga nieba, a wstępowali po niej i zstępowali aniołowie-wysłannicy Boga. A sam Wiekuisty we śnie powtarza obietnicę złożoną Abrahamowi i Izaakowi, obietnicę ziemi i licznego potomstwa. 

Amerykanie je udostępnili po latach trzymania tego zdjęcia w sejfie. Zdjęcie nie jest chronione prawami autorskimi, możecie z niego korzystać dowolnie. Jedynym warunkiem jest podanie źródła

autor: sierżant J. M. McDonald z ekipy Charlesa Wilsona (tak, chodzi o tego słynnego Wilsona)

Na zdjęciu widać Ścianę Zachodnią (nieprawidłowo nazywaną Ścianą Płaczu), Kopułę na Skale, meczet Al Aksa, a w tle Górę Oliwną i Górę Skopus.

/zrodło: izrael.org.il

''Przewodnik po Palestynie'', którego autorem był Joseph Ben Adam, został wydany we Lwowie w 1934 r.

Prezentujemy zeskanowaną książkę w języku polskim, która dostarcza nam ciekawych informacji o życiu Palestyńczyków i realiach Palestyny sprzed prawie 80 lat. Prawie 200 stron nabitych konkretną wiedzą.

2012.11.16

  ​W ciągu minionej nocy izraelskie lotnictwo w ramach operacji " Filar obrony " przeprowadziło ataki na ponad 150 celów w Strefie Gazy, niszcząc stanowiska wystrzeliwania rakiet, podziemne i naziemne magazyny broni oraz centra dowodzenia Hamasu.

Przez ostatnie kilka dni ze Strefy Gazy wystrzelonych zostało ponad 300 rakiet. Wiele z nich uderzyło w miasta południowego Izraela, m.in. trafiając w dom mieszkalny w miejscowości Kiriat Malachi (zabijając 3 i raniąc 6 osób), szkołę w Ofakim, Aszdod, Aszkelon, Ber Szewę, Riszon LeCijon i in.

Tradycyjny taniec weselny

3 Izraelczyków zginęło dziś rano w kolejnym palestyńskim ataku ze Strefy Gazy. Dwójka dzieci została ranna, w tym roczna dziewczynka.

"Pamięć i polityka. Droga historyka Zagłady" Raula Hilberga to książka wokół której Centrum Badań nad Zagładą Żydów wraz z Domem Spotkań z Historią zorganizowało dyskusję i spotkanie z Jerzym Kochanowskim, Dariuszem Libionką i Jerzym Giebułtowskim. Zapowiedziano także mającą wkrótce nastąpić pierwszą polską publikację "Zagłady Żydów Europejskich", trzytomowego dzieła, nad którym Hilberg pracował przez większość swego życia.