POLUB NAS :)

facebook.jpg

info kontakt

Kontakt z biurem Gminy

tylko drogą mailową 

poznan@jewish.org.pl

Fundacja Synagoga Nowa

PIC 913955244
2016-04-04_101608.jpg

Blog Leona Jedwabia z Australii

Moja podróz przez Holokaust

jedwab2.jpg 

Hebrajski on-line

hebr.jpgKliknij obrazek
erec.jpg

Koszerne produkty

kosher.jpg

 

TSKZ

tskz.jpg

Chabad

chabad.jpg
wikipardes.jpg

JUDAICA

magen_1.jpg

KOL POLIN

Muzyka klezmerska

radio kl.jpg
Pesach - Wyjście z Egiptu  Email
Pesach jest głównym świętem naszego narodu. Wspominamy wtedy wyjście z Egiptu, zdarzenie, które wykroczyło poza swój historyczny kontekst. Wyjście - Exodus - trwa w psychice każdego Żyda: przykazano nam, abyśmy zawsze pamiętali, że to my byliśmy niewolnikami w Egipcie i że to my zostaliśmy zbawieni.
Pesach jest obchodzony przez siedem dni w Izraelu (oraz w społeczności Żydów reformowanych) i przez osiem dni wśród religijnych Żydów w Diasporze. Pesach ma cztery różne nazwy w języku hebrajskim, a każda z nich określa inny aspekt tego święta.
Cztery nazwy święta Pesach

Chag Hapesach - Święto Pesach

    Najbardziej znaną nazwą tego święta jest Pesach (hebr. - pominięcie). Nazwa jest powiązana z fragmentem Tory (Szemot - Księga Wyjścia - 12:3-11), w którym nakazano Izraelitom strzeżenie baranka od 10 dnia miesiąca nissan, który jest pierwszym miesiącem roku, aż do świtu dnia 14-go, kiedy to baranek ma zostać zabity, a jego krwią skropione drzwi w celu odróżnienia domów, w których mieszkali Izraelici od domów egipskich. Następnie baranek miał zostać spożyty podczas uświęconej uczty, która miała się odbyć przed północą. O tej godzinie dziesiąta plaga - śmierć pierworodnych spadła na Egipcjan. Domy Izraelitów zostały pominięte.

    Zwyczaj składania ofiary pesachowej zaprzestano z chwilą zniszczenia Drugiej Świątyni (dotyczyło to również innych ofiar). Aby uświęcić pierwszy dzień Pesach kładziemy na naszym talerzu sederowym opaloną kość z jagnięcia (hebr. - zeroa). Rodzaj ofiary jest powiązany tekstem Hagady z pytaniami, które dzieci (i dorośli) zadają już od wieków.

Chag Haawiw - Święto Wiosny

    Pesach musi nastąpić wiosną i aby mieć pewność, że zawsze tak będzie, nasi przodkowie stworzyli system oznaczania dat, opierając się zarówno na kalendarzu słonecznym, jak i księżycowym. Kalendarz Islamu, będąc kalendarzem księżycowym nie wiąże przestrzegania świąt z konkretną porą roku. Na przykład Ramadan może wypadać zarówno w lecie jak i w zimie. Pesach jest porą odradzania się przyrody - czasem początku i powrotu nadziei. Te podstawowe motywy święta mają swoje odbicie w produktach znajdujących się na sederowym talerzu.

    Bejca - (jajko), to symbol odrodzenia i przetrwania, jest powiązany z trwaniem życia i jego cyklicznym charakterem (dlatego zgodnie z tradycją, jest spożywane przez żałobników jako pierwszy posiłek po pogrzebie). Również w innych religiach podczas świąt wiosny przewija się motyw jajka - np. malowanego i wkładanego do koszyka podczas świąt Wielkiej Nocy.
Karpas - zieleń na stole. Wielu ludzi używa do tego celu sałaty lub pietruszki. Czasem używa się ziemniaka - tak jak czynili to biedni Żydzi w Europie Wschodniej oraz szparagów - warzyw charakterystycznych dla pory wiosennej.

    Nisan to nazwa miesiąca we współczesnym kalendarzu hebrajskim, podczas którego obchodzimy Święto Pesach. Początek Pesach przypada na 15 nisan. Wspomniany jest w Biblii dwa razy, w Księdze Estery (3:7) i w Księdze Nechemiasza (2:1). Obydwa teksty dotyczą perskiego okresu w historii Żydów i dlatego też wielu uczonych sądzi, że słowo nisan ma perskie pochodzenie. Rabin o zainteresowaniach filologicznych, co w pewien sposób wpływa na charakter ich nauk, uważają, że słowo nisan jest w pewien sposób powiązane z hebrajskim słowem nican - pąk, jako, że wszystko zakwita o tej porze roku. Raszi z kolei (Brachot 56 b) twierdzi, że nisan wiąże się z nisim - cuda, jako, że Exodus był tak cudownym wydarzeniem. Tak czy inaczej, logiczne jest powiązanie Exodusu z wiosną: w strefie śródziemnomorskiej ustały zimowe deszcze, a letnie upały jeszcze nie nadeszły - dobry czas na rozpoczęcie podróży (II Księga Samuelowa 11:1 określa tę porę roku jako czas wyruszania przez królów do boju. Nisan jest pierwszym miesiącem hebrajskiego kalendarza. Przebudzenie się ziemi wiąże się z koncepcją odkupienia i odrodzenia się narodu żydowskiego. Bóg, nasz Stwórca, jest naszym Odkupicielem. Na motyw odrodzenia można też spojrzeć bardziej osobiście. Tak jak rośliny i drzewa odgradzają nas od zimowego obumierania, tak i my możemy zacząć wszystko od początku.

    W Izraelu pierwsze żniwa odbywają się na wiosnę, i składanie w ofierze nowych zbóż miało miejsce w Pesach. Ofiara składała się ze snopa zboża (hebr. - omer). Żydzie religijni świętują każdy dzień tej ofiary - od drugiego dnia Pesach aż do zebrania plonu, czterdzieści dziewięć dni póĽniej, w Szawuot. Ponieważ odliczanie jest skomplikowane, powstały specjalne "kalendarze omerowe" ułatwiające przestrzeganie "odliczania". Większość współczesnych kalendarzy żydowskich zawiera tę informację (czasem wyłącznie po hebrajsku).

Zman Herutenu - Czas Naszej Wolności

    Pesach jest często nazywany Zman Herutenu - Czasem Naszej Wolności lub Hag Hacherut - Świętem Wolności, ponieważ wtedy wyzwoliliśmy się spod jarzma niewoli. Wyjście z Egiptu było jednym z podstawowych wydarzeń, które uformowały nasz naród (pozostałymi były - brit mila - przymierze zawarte pomiędzy Bogiem i Abrahamem oraz przymierze zawarte na Synaju, a Wyjście jest klamrą łączącą te wydarzenia). Aseret Hadibrot (Dziesięć Przykazań) określa boskie zasługi: Jam jest Pan Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi Egipskiej, z domu niewoli (Szemot 20:2).

    To nieustanne przypominanie, że to my byliśmy niewolnikami zmusza nas jako naród, do walki o sprawiedliwość dla wszystkich uciśnionych i słabych, handel niewolnikami, prześladowanie obcych zamieszkujących na naszej ziemi, lichwa i używanie fałszywej wagi jest zabronione. Judaizm nakazuje opiekę nad biednymi i słabymi (sierotą, wdową czy obcym)... bo byliśmy niewolnikami w ziemi egipskiej.

    Wspominanie Wyjścia jest jedną z trzech podstawowych micwot święta Pesach. Opowieść o wyzwoleniu ma dwa wymiary: przejście od fizycznej niewoli do politycznej wolności i przekształcenie idolatrii w wiarę w jednego Boga. Oba te elementy możemy znaleĽć w Hagadzie.

    Dwa przedmioty znajdujące się na talerzu sederowym ilustrują naszą ucieczkę z niewoli: maror (chrzan lub cykoria), który przypomina nam gorycz niewoli oraz charoset (mieszanina wina, orzechów i cynamonu charakterystyczna dla środowisk aszkenazyjskich), symbolizująca mieszaninę, której nasz naród używał w czasach, gdy był w niewoli faraona. Niezależnie od dużej szczegółowości w opisaniu wydarzeń, które doprowadziły do wyjścia z Egiptu, nigdzie w Hagadzie nie wspomina się Mojżesza, tego, który wyprowadził nas z Egiptu. Może to się wydawać dziwne, ale nasza tradycja nie gloryfikuje jednostki. To naród żydowski i jego stosunek do Boga jest bohaterem historii pesachowej. Cała ta opowieść może być lekcją pokory i przeświadczenia, że nikt nie jest zastąpiony. O ile tylko ktoś chce...

Chag Hamacot

    Czwartą nazwą święta jest Hag Hamacot - święto macy. jej spożywanie jest drugą z najważniejszych micwot podczas Pesach. Święta przaśników przestrzegać będziesz: siedem dni jeść będziesz przaśniki, jakom ci rozkazał, czasu miesiąca awiw, podczas niego wyszedłeś z Egiptu (Szemot 23:14). Tora określa macę jako lechem oni "chleb utrapienia" (Dwarim - Księga Powtórzonego Prawa - 16:3). Dlaczego musimy jeść macę? Aby pamiętać, że opuściliśmy Egipt w pośpiechu: I popiekli z ciasta zadziałanego, które wynieśli z Egiptu, placki przaśne; bo nie były zakwaszone, przeto że wygnani byli z Egiptu, a nie mogli zmieszkać (Szemot 12:39).

    Poza możliwością "jedzenia historii", jak to określił pisarz brytyjski Israel Zangwill opisując powyższą micwę, spożywanie macy ma również przypomnieć nam, że nie wszyscy mieli tyle szczęścia co my. Ta świadomość skłania nas do traktowania poważnie naszej odpowiedzialności wobec potrzebujących w naszej społeczności i na całym świecie. Kiedy jesteśmy zajęci sprzątaniem, myciem zakupami i planowaniem pesachowego przyjęcia dla nas i naszych przyjaciół, powinniśmy pamiętać o zwyczaju dawania cedaki (darów dobroczynnych) po to, abyśmy dzielili się naszym szczęściem z tymi, którzy go nie mieli. Zgodnie z tradycją powinniśmy dawać datki na miesiąc przed Pesach po to, by Żydzi będący w potrzebie mogli obchodzić święto. Ten rodzaj cedaki ma swoją szczególną nazwę - maot chitim (zbożowe pieniądze). Przez setki lat w języku hebrajskim było stosunkowo niewiele nazw kwiatów, ale wiele określeń dotyczących cedaki.

/zródło: jewish.org.pl Portal Społeczności Żydowskiej/

 

ATTENTION !

About the visits

to the grave

of Akiva Eger

please get in touch with Mrs.Estera +48 726 100 199 Or gekafka@jewish.org.pl

Ambasada Izraela w Polsce

ambas1 (2).jpg

The National Library of Israel

library1.jpg

15-activity Jewish community of Poznan

15c.jpg

15-lat naszej Gminy

tora.jpg

IRENA SENDLER-KONCERT

sendler.jpg

OTWARTA

otwarta.jpg

Zydowski Instytut Historyczny

zih.jpg

Tajemniczy świat Żydów YTtajemniczy.jpg

 

oraz na  Facebooku

Codzienna Miszna

rapoport.jpg

EC CHAIM

ec-chaim.jpg

Shavei Polska

shavei.jpg

C I H

3a.jpg

POLIN

Wirtualny spacer po wystawie stałej

polin.jpg

mhzp_logo_new3755.jpg

Muzeum Galicja

galicja.jpg
fdzz.jpg

nissenbaum.jpg

Portal Chaim

Portal o kulturze, Żydach,

artystach i Wielkopolsce

chaim.jpg

Trzemeszno

logo.jpg+ lista nazwisk

Kulmhof am Ner

kulmhof1.jpg Kliknij obrazek
wirtualny.jpg

Szalom TV

szalomtv.jpg

Shimon Peres Funeral

simon2.jpg

Copyright © 2008 by www.poznan.jewish.org.pl