Tisza be Aw, upamiętnia zarówno zburzenie I Świątyni, w roku 586 przed
naszą erą, jak i zburzenie II Świątyni w roku 70 naszej ery. Tisza be Aw
obchodzi się poszcząc i czytając Księgę Lamentacji (Eicha) oraz inne
kinot, elegie – także te pisane w czasie Holokaustu. Święto jest czasem
wspominania cierpień, których doznaliśmy wieki temu, a także tych nam
współczesnych. Razem będziemy siedzieć na podłodze, modląc się przy świetle świec.
Każdy z nas powinien pamiętać nawet te najgorsze i najtrudniejsze
momenty naszego życia.