Dzeń 15 Siwan jest dniem urodzin i śmierci Judy (1565 i 1446 r. p.n.e.).
Juda, czwarty syn Jakuba i Lei, urodził się w Charanie
w dniu 15 miesiąca Siwan, w roku 2196 od stworzenia świata (1565 r.
p.n.e.). Zmarł w tym samym dniu, 119 lat później, w Egipcie.Juda odegrał
decydującą rolę zarówno przy sprzedaniu Józefa w niewolę, jak i w
późniejszych próbach odnalezienia go przez braci, uwolnieniu go i
ochronie Benjamina, młodszego ukochanego syna Jakuba..
Na łożu śmierci
Jakub pobłogosławił właśnie Judę jako „przywódcę”, głosząc: „Berło nie
odejdzie od Judy, ani ustawodawca przed jego stopami, dopóki nie
nadejdzie Szilo (Mesjasz) …”.Ród Króla Dawida, jak i wielu wielkich
mędrców i przywódców Izraela w ciągu pokoleń żydowskiej historii
pochodzą z rodu Judy.Juda miał pięciu synów: Era i Onana, którzy zmarli
nie mając potomków oraz Szela; oraz bliźniaczki od ukochanej żony Tamar:
Peretz i Zerach. Ich potomkowie utworzyli plemię Judy, najbardziej
zaludnione i prestiżowe z dwunastu pokoleń Izraela.
Po śmierci króla
Salomona w 797 r.p.n.e. lud Izraela podzielił się na dwa królestwa:
dziesięć plemion utworzyło Królestwo Izraela na północy, z Szomronem
(Samarią) jako stolicą; tylko plemiona Judy i Benjamina pozostały
lojalne wobec syna Salomona, Rechawam, i utworzyły Królestwo Judei na
południu, w okolicach stolicy Jerozolimy. Ostatecznie Królestwo Północne
zostało podbite przez Asyrię, a dziesięć pokoleń tam żyjących zostało
zesłanych i w większości straconych dla narodu żydowskiego; mieszkańcy
Judei również zostali zesłani (do Babilonii), ale następnie powrócili do
Ziemi Świętej i odbudowali Jerozolimę oraz Świątynię.Z czasem pojęcia
„Judejczyk” i „Żyd” – które pierwotnie odnosiły się do członka plemienia
Judy – stały się synonimami słowa „Izraelita” i były używane w
odniesieniu do potomków wszystkich dwunastu synów Jakuba – tj. naród
żydowski.Godłem rodu Judy jest Lew.
/żródło: Chabad Lubawich Polska /