1) „I dotarł [Jaakow] na miejsce” (Rdz 28:11). Słowo wa-jifga
oznacza dosłownie „zderzył się boleśnie”, „uderzył”. Bezokolicznik lifgoa
znaczy „uderzyć, zranić, zadać ból”, a znany z współczesnych gazet izraelskich1
rzeczownik odczasownikowy pigua to „zamach terrorystyczny”. Widzimy zatem, że
Jaakow poznał, że jest to „uderzająco” niezwykłe miejsce, i że czeka go nie
byle jaka, przejmująca, inicjacyjna próba.
2) Pada wyrażenie bamakom, „TO MIEJSCE”. Jaakow wiedział, że
właśnie tam ma odbyć się coś ważnego. Rzecz dzieje się o zachodzie słońca,
kiedy to (tak samo jak o wschodzie) moc prorocka jest najsilniejsza. Podobnie
jak w przypadku transu prorockiego Awrahama w analogicznych okolicznościach
(Rdz 15:12 „Zdarzyło się w czasie zachodu słońca, że zapadł Awram w głęboki
trans i przerażenie wielkiej ciemności opadło na niego, itd.”), Jaakow
przygotował się do snu, który miał być snem niezwykłym.
3) Miejsce, gdzie Jaakow doznał wizji wstępujących i
zstępujących po kosmicznej drabinie aniołów, nazywało się pierwotnie Luz.
Komentarze podają, że całe widzenie miało miejsce w ciele Jaakowa, drabiną był
jego kręgosłup, aniołami – moce krążące między jego głową a ostatnią kością w
kręgosłupie. Bowiem luz to nazwa kości znajdującej się u nasady kręgosłupa
(ostatniej) lub łączącej się z czaszką (pierwszej) – zdania są tu podzielone2 .
4) „Obudził się Jaakow” (Rdz 28:16) – termin wa-jikac ma
gematrię 216. To samo słowo pada przy okazji snu faraona (Rdz 41:7) o krowach
wychodzących z Nilu (dosł. „rzeka”, termin, jaki tam pada: ha-jeor również ma
gematrię 216). Liczba 216 nawiązuje do Imienia 72, zwanego też Imieniem
Objaśnionym. Składa się ono z 72 trójliterowych złożeń (72 x 3 = 216) w oparciu
o rekombinację zbioru liter z trzech wersów z Tory (Wj14:19-21), z których
każdy zawiera dokładnie 72 litery. Imię to posiada moc wywoływania stanu
widzenia prorockiego – w czasach istnienia świątyni jego wypowiadanie
praktykowali prorocy i arcykapłan, w późniejszych okresach byli to chasydzi aszkenazyjscy
(jak żyjący w XII wieku r. Eleazar z Wormacji) czy kabaliści (jak żyjący w XIII
wieku r. Awraham Abulafia).
5) Rzekł Jaakow: „Zaiste JHWH jest w TYM MIEJSCU, a ja nie
wiedziałem” (Rdz 28:16). Nie znaczy to, że Jaakow nie dostrzegł niezwykłości miejsca
i nie przeczuwał, że moc wizji ma na niego zstąpić. Jaakow po przejmującym śnie
pojął jednak, że istnieje realna łączność między Imieniem JHWH w jego aspekcie
nieskończoności, a możliwością uobecnie się Imienia w świecie skończonym.
Aluzją do tego procesu była wizja „zstępujących i wstępujących aniołów”, wizja
zachodząca w jego własnym ciele. Słowo Makom, „Miejsce” również jest jednym z
Imion, stanowi bowiem niejako „sprowadzenie nieskończoności w przestrzeń
skończoną” Imienia JHWH, jak pokazuje poniższy dowód matematyczny:
NIESKOŃCZONOŚĆ:
JHWH = 26 = 10 + 5 + 6 + 5
SPROWADZENIE NIESKOŃCZONOŚCI W PRZESTRZEŃ SKOŃCZONĄ:
MAKOM = 186 = 102 + 52 + 62 + 52
Arje Krawczyk
8 grudnia 2016