* Szawuot – w roku 2017 zaczyna się z zachodem słońca w
wtorek, 30 maja, a kończy o zmroku w czwartek, 1 czerwca (trwa dwa dni w
diasporze, jeden – w Izraelu).
Szawuot jest świętem upamiętniającym nadanie ludowi Jisraela
Tory (Matan Tora), która jest nie tylko świętą księgą judaizmu, ale także
tekstem, jaki wpłynął – jak żaden inny – na historię ludzkości. Dlatego
nazywane jest Zman Matan Toratejnu (Czasem Nadania Naszej Tory).
W Torze święto to określane jest aż na trzy różne sposoby:
mianem Hag Hakacir – co oznacza Święto Zbiorów (dokładnie: „koniec żniw”)
(Bereszit 23, 16), Jom Habikurim – Dniem Pierwszych Owoców (Bemidbar 28, 26) i Hag
Haszawuot – Świętem Tygodni (Szemot 34, 22).
Jest ono drugim z trzech głównych świąt o rolniczym i
historycznym charakterze (pozostałe dwa to Pesach i Sukot). Jednak w
odróżnieniu od tych dwu świąt, data obchodzenia Szawuot nie jest wymieniona w
Torze, ale jest powiązana z terminem obchodzenia Pesach. W drugi dzień
Pesach rozpoczyna się „liczenie omeru”, które trwa czterdzieści dziewięć dni.
Pięćdziesiątego dnia, a więc po upływie siedmiu tygodni (stąd nazwa „Święto
Tygodni”) obchodzone jest święto Szawuot. Te czterdzieści dziewięć dni wędrówki
po Wyjściu z Egiptu to czas, który był potrzebny, aby Żydzi mogli przygotować
się do przyjęcia Tory i zaakceptowania jej przykazań. W odróżnieniu od innych
świąt, w Szawuot nie obowiązują specjalne micwot wynikające z Tory, ale
tradycyjne sposoby obchodzenia świąt, polegające na powstrzymywaniu się od
pracy, specjalnych modlitwach i studiowaniu Tory. Jednak wiele z tych
szczegółowych zwyczajów (minhagim) funkcjonuje na równi z zasadami prawa
religijnego. Te tradycyjne formy uświęcania Szawuot opisuje mnemotechniczne
słowo acharit („ostatni”), które składa się z pierwszych liter nazw
poszczególnych zwyczajów.
Jednym z nich jest jerek – udekorowanie domów i synagogi
zielonymi gałęziami drzew. Według tradycji góra Synaj zazieleniła się i pokryła
kwitnącymi kwiatami tuż przed wręczeniem Tory. (W tradycji chrześcijańskiej
istnieje podobny zwyczaj w „Pięćdziesiątnicę” czyli „Zielone Świątki”).