Sukkot (סוכות), pol.
Święto Szałasów (Namiotów), zwane też Kuczki – żydowskie święto
rozpoczynające się pięć dni po święcie Jom Kippur,
a dwa tygodnie po rozpoczęciu roku.
Święto należy do świąt radosnych i upamiętnia mieszkanie w szałasach i
namiotach (sukka,
szałas, kuczka w hebr. – סוכה Suka) podczas ucieczki Izraelitów z Egiptu
i wędrówki do Kanaanu.
W starożytności święto było związane ze żniwami. Przez siedem dni święta
ortodoksyjni żydzi mieszkają poza domem w budach pod gołym niebem – w Izraelu
często budowanych na balkonach. Podczas święta recytuje się psalmy i wykonuje się
obrzęd kołysania bukietami splecionymi z gałązek palmy (lulaw), trzech
gałązek mirtu
(hadasa), dwóch gałązek wierzby (arawa) trzymanymi w prawej ręce i owocami etrogu (cytron)
w lewej. Kołysanie wykonuje się na cztery strony świata oraz w górę i w dół na
znak czci dla Stwórcy tych darów Następnie ludzie udają się na codzienną
procesję, którym towarzyszą modły o dobre plony. Procesja dnia siódmego była
najdłuższa i nazywano ją Hoszanna Raba, a tłum uroczyście obchodził
synagogę siedem razy.
Inną ceremonią jest obrzęd czerpania wody w dzień Szmini
Aceret, będący kulminacją święta.
Sukkot trwa siedem dni, a święto zamyka dzień ósmy tzw. Simchat Tora
(„Radość Tory”), w którym obnoszone są w radosnej procesji zwoje Tory siedmiokrotnie
wokół świątyni. Ten dzień jest tak radosnym dniem, że jako jedyny czas w roku
nawet dzieci otrzymują możliwość dotknięcia świętych zwojów pisanych świętymi
literami (które dozwolone są jedynie kapłanom).
W święto Szałasów rozpoczyna się druga sesja Knesetu