„każdemu swojemu czynowi człowiek powinien przypisywać
ogromne, kosmiczne wręcz znaczenie”
W judaizmie występuje pogląd, że każdy człowiek powinien
postrzegać siebie samego jako istotę, u której potencjalnie zrównane są dobro i
zło. W konsekwencji zło i dobro są identycznie zrównoważone w całym świecie.
Dlatego każdemu swojemu czynowi człowiek powinien przypisywać ogromne,
kosmiczne wręcz znaczenie: każdy dobry czyn przechyla bowiem szalę jego
własnego życia (i zarazem – konsekwentnie – całego świata!) na stronę dobra;
każdy zły – na stronę zła.