W 1941 r. Niemcy przymusowo przesiedlili wszystkich Żydów z III Rzeszy do Generalnej Guberni. W Generalnej Guberni stworzono 200 gett. W getcie warszawskim skupili 500 tysięcy ludzi, a w Łodzi około 200 tysięcy. Inne większe getta to: Kraków (68 tys.), Częstochowa (48 tys.), Radom (32 tys.), Lublin (30 tys.), Kielce (27 tys.), Piotrków Trybunalski (25 tys.), Rzeszów (25 tys.), Przemyśl (22 tys.), Nowy Sącz (20 tys.), Międzyrzec Podlaski (17 tys.), Sosnowiec (12 tys.), Pabianice (9 tys.), Łomża (9 tys.), Łowicz (8,2 tys.), Grodzisk Mazowiecki (6 tys.), Kraśnik (6 tys.), Białystok, Hrubieszów, Knyszyn, Rymanów, Skarżysko-Kamienna.
W 1941 r. władze niemieckie w Belgii ograniczyły zamieszkanie Żydów do Antwerpii, Brukseli, Leodium i Charleroi. W Holandii Żydów skupiono w Amserdamie. Żydów z innych krajów europejskich stopniowo deportowano do gett na ziemiach polskich (Generalna Gubernia).
W czerwcu 1941 r. Rashid Ali al-Kaylani (1892-1965) przeprowadził pronazistowski zamach stanu w Iraku. W dniach 1-2 czerwca doszło do pogromu Żydów w Bagdadzie. Zginęło 180 Żydów, a około 240 zostało rannych. Zniszczeniu uległo 99 żydowskich domów i 586 sklepów lub warsztatów żydowskich.
8 czerwca 1941 r. wojska brytyjskie najechały na Syrię i Liban, które były podporządkowane faszystowskiemu rządowi Vichy. W natarciu uczestniczyły żydowskie oddziały Palmach, z Moshe Dayanem, Yigal Alonem i Yitzchak Rabinem
W dniach 10-12 czerwca 1941 r. włoskie bombowce kilkakrotnie zbombardowały Hajfę i Tel Awiw, zabijając 12 osób.
/izrael.badacz.org/