Dokładnie 70 lat temu, 16 listopada 1940 decyzjš niemieckich władz okupacyjnych getto warszawskie zostało odcięte od reszty miasta. Dobiegły końca prace nad budowš murów i posterunków. Cała dzielnica stała się gigantycznym więzieniem. Przed ostatecznym zamknięciem getta przymusowo przesiedlono setki tysięcy mieszkańców Warszawy z jednej częci miasta do innej: chrzecijańscy warszawiacy musieli opucić teren getta, żydowscy warszawiacy musieli się do niego przenieć. Otoczony murem obszar miał z poczštku około 370 ha, potem był zmniejszany; od stycznia 1942 r. dzielił się na tzw. duże i małe getto. Stłoczono tu około 360 tys. Żydów z Warszawy i 90 tys. z innych miejscowoci. Prawie 100 tys. osób zmarło z głodu i chorób
W lecie 1942 r. Niemcy wywieli i zamordowali w komorach gazowych Treblinki około 300 tys. osób. 19 kwietnia 1943 r. wybuchło powstanie; do połowy maja powstańcy i ludnoć cywilna ginęli w walce i w płomieniach systematycznie palonego getta; resztę Niemcy zamordowali w listopadzie 1943 r. na Majdanku, w Poniatowej i Trawnikach. Przeżyli nieliczni. Emanuel Ringelblum pisał:
„Moi Kochani! Dzień, w którym utworzono getto, sobota 16 listopada, był straszny. Ludnoć nie wiedziała jeszcze, że getto zostanie zamknięte, dlatego [wiadomoć o tym] spadła jak grom. Na wszystkich skrzyżowaniach ulic stały posterunki niemieckich, polskich i żydowskich policjantów, które kontrolowały, kto ma prawo przejć. Okazało się, że hale targowe sš zamknięte dla kobiet żydowskich. Od razu zabrakło chleba i innych produktów. Od owego czasu szaleje prawdziwa orgia drożyzny. Przed sklepami spożywczymi stojš długie kolejki. wykupuje się wszystko. Wiele produktów nagle zniknęło ze sklepów. Twarda i Leszno nie majš ze sobš połšczenia, trzeba ić przez Żelaznš. W aryjskiej częci miasta opieczętowano sklepy żydowskie, żeby je zabezpieczyć przed obrabowaniem.
Lekarze żydowscy ani w sobotę, ani w niedzielę nie otrzymali przepustek, za które Gmina Żydowska pobiera 5 zł. opłaty. W sobotę nie wypuszczono robotników żydowskich do ich placówek poza miastem. Pierwszego dnia wielu Polaków przyniosło chleb dla swych żydowskich znajomych i przyjaciół, było to zjawisko masowe. Na razie sprowadza się produkty przy pomocy znajomych Polaków
(Kronika getta warszawskiego. Wrzesień 1939 – styczeń 1943
, Warszawa 1983,ródło: ŻIH Foto: GWŻ Warszawa