Pod koniec Parszy z ostatniego tygodnia, Tora długo i
szczegółowo wymienia potomstwo Esawa. Przekaz jest jasny – Esaw nie będzie już
częścią naszej opowieści. Cała uwaga skupia się teraz na Jakubie i jego
rodzinie. Jakub też to rozumie. Wraca do Ziemi Izraela, którą opuszcza jego
brat. Spotkali się, a potem każdy poszedł w swoją stronę.
Jakub może w końcu
pożegnać przeszłość i swoje zmagania z bratem. Ale to nie działa w ten sposób.
Choć Jakub jest przekonany, że udało mu się zakończyć rodzinne konflikty, razem
z dziećmi odtwarza je co do joty.
Jeden z moich współlokatorów na studiach miał za zadanie
stworzyć drzewo genealogiczne swojej rodziny z wyszczególnionymi relacjami
pomiędzy przodkami. Był zadziwiony, kiedy odkrył, że te same konflikty i traumy
powtarzały się w każdym pokoleniu.
Jakub myślał, że teraz, gdy zmierzył się już
z wyzwaniem zwanym „Esaw”, sprawa będzie zakończona. Tymczasem, razem ze swoimi
dziećmi, powtarza dokładnie to samo. Życie to ciąg wyzwań, które są ze sobą w
pewien sposób powiązane. Gdy uda nam się przejść jeden poziom, rosnące wyzwania
przenoszą nas na kolejny. To jest źródło naszej siły; to dar, który musimy
zaofiarować światu.
Szabat Szalom!
Z miłością,
R. Yehoshua