Tytuł parszy w tym tygodniu, Behar, jest osobliwy. Parsza opowiada
nam o tym, że następujące słowa były skierowane do Mojżesza na górze
Synaj, czyli po hebrajsku „BeHar Sinaj”. Następnie opisuje nakaz
powstrzymywania się od uprawy ziemi Izraela co siedem lat, powrotu na
ziemię przodków co pięćdziesiąt lat oraz określa prawa żydowskich i
nieżydowskich niewolników.
W efekcie nasza Parsza nakreśliła etyczne zasady narodu w kwestiach
ekologii, redystrybucji bogactwa i praw pracowniczych. Kwestie te
pozostają do dziś przyczyną niepokojów politycznych i przewrotów
społecznych.
Dlaczego nasza Parsza wyraźnie stwierdza, że te prawa zostały
uchwalone na górze Synaj, gdy wiemy, że cała Tora została tam ogłoszona?
Na górze Synaj B-g zgromadził luźne zbiorowisko różnych plemion i wykuł
je na naród. Dzięki temu energię, zasoby i geniusz milionów ludzi może
być pokierowany do osiągania konkretnych dążeń narodowych. Powstał
naród, który potrafi wykorzystać zasoby do życia w równowadze z
potrzebami naszego środowiska, sprawiedliwego tworzenia, dystrybucji i
redystrybucji bogactwa oraz zapewnienia praw nawet najsłabszym osobom.
Na Górze Synaj miały miejsce początki naszej historii, jako narodu i
tylko silny potrafi prowadzić taką politykę.
W czasach, gdy my, Żydzi, obserwujemy negatywny wpływ odradzającego
się nacjonalizmu nasza Parsza przypomina nam o pozytywnym potencjale
nacjonalizmu i o tym jak my, jako Naród Izraela, jesteśmy zobowiązani do
pokazania światu potencjału narodu do bycia świętym poprzez ochronę
ziemi, społeczeństwa i naszych najsłabszych braci.
Szabat Szalom!
Z miłością,
Yehoshua