Nowa Synagoga w Poznaniu – nieistniejąca synagoga znajdująca się przy ulicy Żydowskiej.
Synagoga została zbudowana przed 1618. Powstała w sąsiedztwie Starej Synagogi i z niewielkimi zmianami powtarzała jej układ przestrzenny. Sala modlitewna nakryta była sklepieniami krzyżowymi. Od strony północnej przylegał do niej babiniec, do którego północno-wschodniego narożnika dobudowano synagogę Nehemiasza. Sala modlitewna Nowej Synagogi od południa natomiast była połączona z babińcem Starej Synagogi.
W 1883 synagogę przebudowano: zmieniono formę dachu z dwuspadowego na płaski, przebudowano wnętrze, a elewacjom nadano formy niemieckiego neoromanizmu. Fasadę wówczas ozdobiono dwiema wieżyczkami.
Na przełomie XIX i XX wieku zespół trzech synagog: Starej, Nowej i Nehemiasza był już w złym stanie i nie odpowiadał potrzebom gminy żydowskiej. Zadecydowano więc o budowie Nowej Synagogi przy ul. Wronieckiej. Na skutek zamiany gruntów działka z synagogami trafiła w ręce fundacji im. Salomona B. Latza, która w 1908 rozebrała wszystkie trzy bożnice. Na ich miejscu powstało Schronisko dla Starców i Zniedołężniałych wraz z nową synagogą.