Mocno trzymaj się Tory, strzeż jej i nie porzucaj, gdyż ona jest
twoim życiem… Micwa jest świecą, a Tora światłem. Tak powiada
w Przypowieściach Salomon. Tak jak świeca świeci tak długo, jak się
pali, tak micwa dopóki chroni człowieka, dopóki on ją spełnia. Tora
natomiast jest jak światło słońca. Tak jak słońce wiecznie świeci, Tak
samo Tora zawsze ochrania tych, którzy ją studiują…To samo mówi
do Żydów Bóg: Jak długo trzymacie się nakazów i zakazów Tory, tak długo
będziecie zyli. Jest bowiem napisane „i wy, zespoleni z waszym wiecznym
Bogiem, po dziś dzień żyjecie“. (Agady Talmudyczne, Biblioteka Michała Friedmana)
Szemini Aceret –
zaczyna się w roku 2019 z zachodem słońca w niedzielę, 20 października, a kończy
o zmroku w poniedziałek, 21 października.
Simchat Tora –
zaczyna się w roku 2019 z zachodem słońca w poniedziałek, 21 października, a
kończy o zmroku we wtorek, 22 października (w diasporze). W Izraelu – o dzień
wcześniej.
Następnego dnia po Sukot przypada odrębne, pełne święto Szemini
Aceret, podczas którego jest – między innymi – odmawiana specjalna modlitwa o
deszcz (Tefillat Geszem). W Erec Jisrael ten okres rozpoczyna porę deszczową, a
zbiory rolnicze zależą od deszczu. W Izraelu obchodzi się także tego dnia Simchat
Tora, które w diasporze obchodzone jest dzień później. Wieczorem i rankiem w
dniu Simchat Tora wyjmuje się zwoje Tory z aron hakodesz. Zgromadzeni trzymając
zwoje, okrążają bimę siedem razy tańcząc i śpiewając – to celebracja
zakończenia rocznego cyklu czytania Tory i rozpoczęcia noweg.
Simchat Tora, święto przypadające w ostatni dzień Sukkot, symbolizuje
radość z powodu posiadania Tory – świętego pisma, które jest zarówno
Prawem jak i objawioną księgą przymierza ludu Izraela z Bogiem. Święto
obchodzone od IX wieku związane jest z zakończeniem rocznego cyklu
czytania Tory w synagodze. Podczas uroczystej ceremonii wyjmuje się
z aron ha kodesz wszystkie zwoje Tory i w uroczystym pochodzie
ze śpiewem i tańcami obnosi siedmiokrotnie wokół bimy – podium z którego
odczytuje się jej fragmenty.
Śpiewając i tańcząc z Torą oraz wokół niej wierni świętują Simchat
Tora w nastroju wielkiej radości, takiej jaka promieniuje z postaci
chłopca na obrazie krakowskiego malarza. I jeśli przyjmiemy, że postać
starego rabina jest symbolem zakończenia rocznego cyklu (Pwt. 34),
o tyle postać chłopca jest nowym jego początkiem. A nowy cykl czytania
Tory rozpoczyna się od pierwszego fragmentu Księgi Rodzaju. Jedno bez
drugiego nie może istnieć. Simchat Tora to radosne święto spotkania
Końca i Początku.