Gmina Wyznaniowa Żydowska w Poznaniu

Kehilat Poznań קהילת פוזנן

POZNAŃ, UL. STAWNA 10 י״ב בכסלו תשפ״ז 22 listopada 2026

„Zasadzeni nad płynącą wodą” cz. II

„Szczęśliwy mąż,/który nie idzie za radą występnych,

nie wchodzi na drogę grzeszników/ i nie siada w kole szyderców,

lecz ma upodobania w Prawie Pana, /nad jego prawem rozmyśla dniem i nocą

Jest on jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą,

która wydaje owoc w swoim czasie,

a liście jego nie więdną:

co uczyni, pomyślnie wypada.

(Ps I,1-3)


” Świadomość tego, że dialogchrześcijańsko-żydowski z niemałym trudem przezwycięża niewolę stereotypów i powoli zastępuje miejsca równoległych monologów prowadzonych z perspektywy wzajemnych nieporozumień i uprzedzeń, stała się impulsem do działania także na poznańskiej ziemi. Z przynaglenia księdza abp Stanisława Gądeckiego i gotowości przedstawicieli Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich powstała dobra przestrzeń spotkania, w którą twórczo wpisało się wielu ludzi dobrej woli. Wydarzeniem szczególnym od początku tej współpracy, były długotrwałe przygotowania, a potem coroczne obchody Dnia Judaizmu w Poznaniu. Z perspektywy czasu można powiedzieć, że to było dobre doświadczenie dialogu, który dojrzewał na różnych płaszczyznach: w codzienności życia i w przeżyciach religijnych, na płaszczyżnie teologicznej i w sferze kultury, a także w wymiarze modlitwy. Od początku towarzyszyła nam też intuicja, że modlitewną medytację oraz teologiczne rozważanie powinno poprzedzać spotkanie ze słowem, obrazem, muzyką, opowiadającymi wielobarwny i piękny świat kultury żydowskiej. Kultury, króra w sposób czytelny i niepodważalny, wspóltworzyła kształt życia społecznego, politycznego oraz artystycznego naszego miasta i niczym nie moznaby wytłumaczyć grzechu niepamięci i obojętności wobec niej. Na potrzebę kulturowego „osadzenia” dialogu międzyreligijnego zwrócił nie dawno w wywiadzie dla Radia Watykańskiego kardynał Poupard, przewodniczący Papieskiej Rady ds. Kultury. Jako nowy przewodniczący także Papieskiej Rady ds Dialogu Międzyreligijnego mówił o „wewnętrznej więzi między religią a kulturą, wymiarem międzykulturowym a międzyreligijnym” oraz przypomniał zdanie, jakie Papież wygłosił podczas Światowych Dni Młodzieży w Kolonii :>>Dialog międzyreligijny i międzykulturowy jest życiową koniecznością dla dzisiejszego świata<< Kultura jest więc przestrzenią, w której dialog mogą prowadzić ludzie różnych religii, i tej szansy nie można zignorować oraz nie można jej zaprzepaścić dla dobra podzielonego i skonfliktowanego świata.Z perspektywy poznańskich doświadczeń cieszy nie tylko fakt aktywnego zaangażowania w obchody Dnia Judaizmu władz rządowych i samorządowych oraz instytucji kulturalnych i oświatowych miasta, ale przede wszystkim liczne uczestnictwo w dialogicznych wydarzeniach mieszkańców Poznania. Zdaniem prof. Szewacha Weissa to dopiero trzecie pokolenie zaczyna szukać korzeni, dopytywać się „gdzie są sąsiedzi” i ze szczerym zainteresowaniem chce uczestniczyć w wydarzeniach edukacyjnych, kulturalnych i religijnych przybliżających świat którego „już nie ma”. Trzecie pokolenie zadaje pytania o historię polskich Żydów i ich relacje z polskimi sąsiadami, nie boi się nawet najtrudniejszych pytań, na które wytrwale szuka sprawiedliwej i pogłebionej odpowiedzi.Taka postawa daleko odbiega od politycznej poprawności, poziomu kurtuazji i tolerancji, ale uzasadniona jest niezwykłym bogactwem wspólnych doświadczeń oraz głębokim i mocnym związkiem u samych korzeni tożsamości. Jednak żródeł ostatecznego usprawiedliwienia i przebaczenia trzeba szukać w pokornym i ufnym odwołaniu się do tajemnicy miłości i pokoju, która jest w B-gu, B-gu Abrahama, Izaaka i Jakuba, B-gu Jezusa Chrystusa, B-gu wszystkich Żydów i chrześcijan…To jest prawda, którą trzeba usłyszeć, przyjąć i uczynić codziennym doświadczeniem umacniającym wolę pojednania i gotowości do dialogu. I w świetle tej prawdy będzie łatwiej mówić prawdę o sobie nawzajem, prawdę nie tylko otym, co złe, ale także o tym co dobre, szlachetne i piękne. Albowiem bez miłosiernego i wielkodusznego patrzenia na siebie i pokornego podążania ku Prawdzie, która zawsze jest przed nami, niemożliwy stanie się nie tylko dialog, ale rozpoznanie kochającego oblicza jedynego B-ga.Świadectwem takiego myślenia i zatroskania o kształt dialogu w dzisiejszym utrudzonym konfliktami i nienawiścią świecie jest publikacja „Czerpiąc z korzenia szlachetnej oliwki”, dokumentująca historię dialogu, który prowadzono w ostatnich latach na poznańskiej ziemi…..  /Fragmenty książki  pt. „Czerpiąc z korzenia szlachetnej oliwki”, zredagowanej przez ks.dr Jerzego Stranza, z okazji obchodów X rocznicy Dnia Judaizmu w Poznaniu/