Po mieście wieść się rozniosła, że Żydzi dzieci na krew
mordują. Cała fabryka ruszyła. Szli mężczyźni, kobiety i każdy miał coś w ręku.
Po drodze ludzie do nich dołączali. Na miejscu potem działy się rzeczy
straszne. (…) Widziałem, jak kobieta wypadła z balkonu. Dobito ją drągami i
wrzucono do rzeki. (…) Wyrzucano Żydów z pociągu, (…) na polu ukamienowano
starszą Żydówkę – tak mieszkańcy Kielc opowiadali o horrorze 4 lipca 1946 r.
Wtedy w pogromie zamordowano 37 Żydów i troje Polaków. Co najmniej drugie tyle
osób zostało rannych.