13 ADAR

W dniu 13 Adar w roku 3405 od stworzenia (356 pne), walczono w całym imperium perskim między Żydami i tymi, którzy pragnęli ich zabić, zgodnie z dekretem wydanym przez króla Achashveirosh 11 miesięcy wcześniej. (Achashveirosh nigdy nie anulował tego dekretu, ale po powieszeniu Hamana w Nissan 16 poprzedniego roku i złożonego przez królową Esterę pisma procesowego w imieniu swojego narodu, zgodził się z treścią drugiego dekretu, zatwierdzającego ochronę Żydów przed zabójstwem.) 75.000 zabitych wrogów w tym dniu, a 500 w stolicy kraju, Suzie, w tym dziesięciu synów Hamana (Parshandata, Dalfon, Aspata, Porata, bipunctata, Aridata, Parmasztę, Arisaja, Aridaja i Vaizata), których zwłoki zostały następnie powieszone. Żydzi nie zajęli żadnej posiadłości zabitych jako łup, choć do tego upoważniał ich królewski dekret. (Księga Estery, Rozdział 9).

Po trwających 4 latach walkach, Maccabeusze zwyciężyli wojska syryjskiego generała Nicanora, oswabadzając Ziemię Świętą (Cud Chanukowy)